Created by ismuta (??? mütevazi olalym, subs credits en altta)
¶ Kızılırmak parça parça olaydın.
¶ Her parçanla bir diyarda kalaydın.
¶ Sende benim gibi yarsız kalaydın.
¶ Nettin Kızılırmak allı gelini Dalga vurdu göremedim boyunu
¶ Kızılırmak parça parça olaydın.
KIZILIRMAK KARAKOYUN (Kyzylyrmak river "Black Sheep")
¶ Her parçanla bir diyara salaydın.
¶ Sende benim gibi yarsız kalaydın.
¶ Nettin Kızılırmak allı gelini
¶ Dalga vurdu göremedim boyunu
¶ Köprüye varmadan köprü yıkıldı.
¶ Üç yüz atlı birden suya döküldü
¶ Nice yiğitler boyunları büküldü.
Hüseyin Ağamın selamı var.
Otuz batman kadar yün bir iki ölçekte yağ ilettim.
- Hesabımızdan düşsünler. - Sen tasa etme Şaban Ağa biz bakarız.
- Hüseyin ağamın bir maruzatı daha var. - Gelip kendisini göreceğiz var selam et.
Zor gösterdiler bizde yaktık ne varsa.
- Tahliye ettiler mi? - Çoluk çocuk yola döküldüler.
- Sarıcalı mı? - Sarıcalı.
Borcunun faizini bile ödeyemedi.
Öyle ya bu yıl havalar kurak gitti mahsul...
Havalar kurak ya da yağışlı o Allah'ın işi bizim işimiz Sarıcalıyla Şaban efendi.
27 batman yün, 2 batman yağ Fettah efendi.
Bunu mu edecektin bana Apdi ağa?
Bunca yıllık hukukumuz...
Git işine Sarıcalı mahkemenin kestiği parmak acımaz.
- Borcunu ödeyeydin de yüzünün karasını sileydin. - İnkar mı ettik?
Yıllar yıllı faizinin faizini ödedik durduk. Yeter etti artık.
Kan emici sülük gibi şişmişsin Apdi Ağa.
Gün ola harman ola yanına komam bunu.
Sen gidedur ben yetişirim.
Gördün mü hesabı?
Hiç iyi almadın herhalde.
- Sen kendi işine baksana Ferhat emmi. - Baktık baktık.
Lâkin hiç beğendim, bi' ağzı karanın elini öpmeni hiç beğenmedim.
Beğenmedin demek, ağamızın faizine borç alışına ne demeli?
Gözlerinle gördün Sarıcalıyı.
Yarın bir ödeyemedik mi hepimizi de yaylamızdan sürüverir.
Öyle. Borç almaya ön ayak olan Mevla'mdan bulsun.
Benim kuzum kuzuların beyidir, Kara koyun yüreğimin yağıdır.
Onun gideceği Yıldız dağıdır, gel koyun meleme vazgel kuzundan.
Dereye aşağı gider kurt izi
Kurt ağzında gördüm bir körpe kuzu
Seversen Mevla'yı ağlatma bizi
Gel koyun meleme vazgel kuzundan
- Nasıl? - ???
Dikbelene baktık şimdi orada öyle.
Söğüt Özü'ne geçelim.
Oralar elden gitti, satın almışlar.
Yavaş yavaş bütün dağların sahibi olacak.
Evet Ağa, rahmet ister.
İşimiz rahmete kaldı.
- Canımız sana emanet, Ali Haydar. - Evvel Allah'a.
- Dedecan buyur payın. - Eyvallah dost.
Nedir bu? Kız ağa ocağına yakışır mı bu getirdiğin?
- Töre böyle, payımıza düşen bu. - Töre möre anlamam ben, bura bey ocağı.
- Elin kurusun çektiğin pay bu öyle mi? - Kısmet ana.
Anan kadar taş düşsün başına, seni de beraber götürseymiş ya mezara.
Babana avrat olduk da sana ana olamadık ya.
Bana abla de diye sana tembihlemedim mi?
Var şunları yuğu ver, ak süt gibi ağartmadan da gelme.
- Hüseyin Ağa'm? - Gelmedi.
- Apdi ağanın selamı var. - Kendi mi dedi?
Onun ağzı fettahtır.
- Elide sen misin? - Yok.
Bu senle benim aramda, payın.
Az değil mi? - Bana bir şey kaldığı mı var? Apdi ağayı bilmez değilsin.
Hüseyin ağama bildir gelip kendisini göreceğim var selam et dedi.
- Kendi gelir mi oldu? - Delirdin mi kız?
Fettah gelse başına koy, bir kapı kulunu göndermezse iyi.
Apdi dedesinin ovadan kovulduğunu unutmamıştır.
Onun dedesiyse, benimde halamın babasıydı.
Sen de mi unutmadın yoksa?
Bana gül diyorlar neme güleyim Ağlamak şanıma düştü neyleyim
Elin gülü açmış al ile yeşil Şu benim güllerim soldu n'eyleyim
Bana gül diyorlar yar yar, neme güleyim?
Ağlama şanıma ey dost, düştü neyleyim?
Elin gülü açmış yar yar al ile yeşil.
Şu benim güllerim yar yar soldu neyleyim
Haberin alayım yar yar seher yelinden
Ördek kalkar m'ola yar yar kendi gölünden
Korkum ayrılıktan yar yar fikrim ölümden
Geldi çattı beni buldu n'eyleyim
Hatice’m ağlar mısın, yüzünü benden saklarsın.
- Yoksa ananı mı düşledin? - Düşlemediğim gün mü var mı?
- Analığın ağdalı bir söz mü etti? - Etmediği gün var mı.
- Babana mı dövdürdü seni? - Dövdürmediği gün var mı?
Hatice, benden geçtin mi?
Anamı düşlemez miyim, senden geçer miyim?
- Kara yünü ağarta bilir miyim? - Analığın mı istedi?
Onun içinin karası nasıl ağarmazsa kara yün de ağarmaz.
Sen bunları yum, götür.
Al de.
Elin değer değmez bunlar da kararır.
Hele şu toz mayaları alın. Kaynatmak yok, kök ezmek yok,...
...Abdi ağanın ovamıza armağanı bunlar, alın.
Al.
İlimlerimizin beti bereketi ???
Bedava toz boya göndermiş Abdi Ağa, alıştırınca da parayla satacak.
Gene borç mu istedi Şaban?
Herhalde, bir şeyler dönüyor ya Dedecan.
Kadın böyle dünya evine girdi gireli, bu Şaban işlere bakalı oldu olalı,...
...3000 altın olmuştur aldığı borç faizleri de ayrı.
- Bu Abdi Ağa'nın kalbinde ne var kimse bilmez. - Ben bilirim Can.
Ben bilirim kalbinde ne var onun, dedesini obadan sürdüklerinde kasabaya yerleşti.
Faizcilik onda, ticaretin dolanı onda, eşkıya beslemek onda, gasp onda.
Babası da onun gibi oldu. Kendide oğlu da yetişiyor.
Lakin hiçbir obayla hesaplaşmayı unutmadı. Gayri kime kısmet olur orasını Mevla’m bilir.
Bu Zehra kadının obaya gelmesi de onun işi.
- Geldi işte omuzları düşük, başı önde. - Nasıl bildin Dedecan?
Bizim gözümüz görmez Ferhatcan lâkin kalbimiz her şeye açık.
Şu nal seslerine bak, binicisinin candan vazgeçmişliğini anla.
Onun gözleri açık lakin kalbi kapalı.
Bakar bakarda bir şey göremez.
Fettah efendi hesaba geçirdi.
- Hatice nerede? - Yün yuğmağa gitti pınara.
Ona mı kalmış gönderme dedik kaç kez.
Ben mi gönderdim? Aklı estikçe yünleri alıp gider pınara, ne var orada bilmem.
- Ne olduğu besbelli. - Öyle? - Yok bir şey sözün gelişi dedim.
Deseydin ya.
- Ahmet ve Fettah efendi geldiler, hayırdır inşallah. - Şerdir bu.
- Ne bildin? - Sır para işi olsaydı Fettah gelirdi yalnız.
Ahmet'in diyeceği başka mı?
Derse gene Fettah der ya.
Ahmet işin tevatür olmadığını belirler herhal. Davran bakalım.
- Selamın aleykum, hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Ferhat ile Dedecan'ım deftere yazar hilebaz yar ile olur mu pazar
Pir melhem çalmazsa yaralar azar Seversen obayı deşme yaramı
Dede iyi söyler ya, neşeli bir türkü ünlese daha iyi eder.
Söyleyene bakma ağam, söyletene bak.
- Abdi ağamızın selamı var. - Ve aleykum selam...
...Getiren götüren sağ olsun. Şaban maruzatımı bildirmiş. - Bildirdi bildirdi.
Lakin derim ki Hüseyin ağa, biriktikçe birikiyor bu borç.
- Senin fikrin mi bu? - Benim fikrim olmadığını bilmez değilsin.
- Kendime su istesem bil ki su isteyen Abdi ağadır. - Belli.
Borcun 5049 altın etti.
Bugün ki 27 altını da düşünce 5022 altın eder.
Obanın bize verdiği yıllık mal tutsa tutsa 1000-1200 altın.
Bizden istediğin her yıl 2000 altın.
Kışlak bedelini de koyarsan 100 altın.
- Ne kışlağı? - Her yıl göçtüğün kışlağı biz aldık, Allah'ın izniyle.
- Mübarek olsun demek yok mu? - Mübarek olsun.
Lakin biz oraya 5 altın verirdik.
Eee o zaman mirim aldı. Bize pahallıya mal oldu.
Öyle olsun Fettah efendi.
Lakin yünün, yağın, davarın fiyatını daha düşük tutarsın.
Bize daha insaflı olmak gerekmez mi?
Başka alıcı bulursan vermemezlik etme Hüseyin ağa.
Abdi ağa ne der bu işe?
Ağamızın kalbinde ne var kimse bilmez.
Şimdilik 100 altını hesabına geçirdik.
Ben seni ilk görüyorum. Hüseyin'in kızı olacaksın herhalde.
Adını bağışlasan? Öyle mi?
Cömertliğimize karşılık ismini esirgedin bizden.
Kasaba ya indin mi hiç, götüreyim mi seni?
İsmini esirgedi bizden Zehra bacı, uzakta olsa akraba sayılırız.
Onun ana baba bildiği var mı?
Hatice'nin adını duymadın mı hiç?
Duyduk lakin böyle güzel olduğunu bilemedik.
Kasabada ne etsen böyle güzel çiçek yetişmiyor.
Yaylanın havasından ola.
Havasından olacak lakin koparmaya gelmez.
Toprağıyla söküp götürmek gerek yoksa soluverir.
Toprağıyla öyle ya.
Ali, Ali Haydar gidelim buralardan.
Al götür beni, varalım Yıldız Dağı'nı aşalım.
Yıldız Dağı aşılmaz.
Bir çoban bey kızını kaçırmaz, oba peşimizi bırakmaz.
Böyle birbirimize bakıp her gün bir daha ölmek, bu mu kaderimiz?
Ben babana varacağım.
Diyeceğim...
Ben çobanım, Ali Haydar'ım. Sana kulum, Hatice'me kurbanım.
Ağamız babamdır, iyidir, merttir, töreyi çiğnemez,...
...çobana kız vermez. Bey kızına bey gerek der.
O zaman...
- O zaman Yıldız Dağı'nı aşarız. - Aşar mıyız?
Aşamazsak eceli aşarız.
Kolay mı belledin? Kolay mı belledin eceli çoban Ali.
Kara yünleri böyle mi ağartıyorsun, öyle mi?
Baban duyarsa öldürmez mi seni? Desene öldürmez mi?
- Abla kurbanın olayım. - Ablan batsın, yıkıl.
Dur hele.
Bey kızı senin ne'ne.
Bey kızı için böyle anlı şanlı olmak gerek.
- Kısmet. - Kısmetmiş. Kısmet değil Ali Haydar, sen istesen.
- Niye sustun? - Ne diyeyim abla? - Ablan batsın, adım yok mu?
Ağanın karısını adıyla çağırmak olur mu?
Ağanın karısı olmakla ben can taşımıyor muyum?
Genç yaşımda kara topraklara mı girdim? Senin gözün kör Çoban Ali.
Baktığın kuyunun dibi derin.
Bir umutta yok oysa ayağının dibinde bir pınar çağlıyor.
Evet körüm.
Lakin kalbimdeki ışık yetiyor bana.
Otur hele.
- Hatice di öyle ya Hüseyin’in kızının adı? - Hatice evet.
Hele bir yol adamlığını görelim bakalım Şaban ağa.
Bunca yıl sebeplendin, 5000 altın en azından biri senin cebine girdi.
Hepsi bize kalsa iyiydi ya.
Sen bir adamlığını göster hele, sonrasını bana bırak.
Kolay kolay değil ağa.
Töreyi bilirsin.
- Hele size hiç mi hiç vermezler. - Alması bizden sen o tarafı bize bırak.
- Kız verimkar olur mu dersin? - Onun gönlü.
- Ne sustun? - Hiç hiç.
Dur bakalım hele acele etmezsen.
Eyüp'ün sabrı bizde, Süleyman’ın altını bizde,...
...Ali'nin Zülfikar'ı bizde be bre Şaban.
Sağlıkla kal, bakalım devran ne gösterir.
Kerbela Çölü'nden bir koyun geldi,
Kuzum diye meleyüben ağladı.
Koyunun sadası bağrımı deldi,
Yürekteki yaralarım ağladı.
Kerbela Çölü'nden bir koyun geldi,
Kuzum diye meleyüben ağladı.
Koyunun sadası bağrımı deldi,
Yürekteki yaralarım dağladı.
Koyun yere koydu narin dizlerin,
Dinleyeyim şeker gibi sözlerin,
Kıbleye döndürmüş kara gözlerin,
Koyum sesi ciğerimi dağladı.
Nerede bu kız?
Gönderme dedim kaç kere, ona mı kalmış suya gitmek, yün yuğmak?
- Rızam yoktur demedim mi? - Ne gelir elimden.
Anası değilim ki boynunu bükeyim, yaşlısı değilim ki sözümü geçireyim.
Başında kavak yeli bildiğini okur.
??? bulsana dedim kadın.
- Hatice'yi gördüm az önce pınarda. - Desene ne susarsın, bana mı düşer demek?
De hele ne susarsın aptal gibi?
Ali Haydar var, çobanın.
Konuş.
Ne zamandır görürüm, gönülleri birbirine düşmüş herhal.
Hey!
- Varın biriniz Çoban Ali Haydar'ı çağırın. - Başüstüne. - Çabuk.
Duydun mu?
Duymaktan da öte Ferhatcan.
Olacakları görüyorum.
Analığın sözünü dinlemezsin, başını alır alır gidersin.
Beylik şerefini düşünmezsin, bu mudur bey kızı olmak?
Bu mudur töreye saygı?
Baba.
- Ne istermiş Ahmet yeğenim? - Hatice’yi.
- Bey razı gelir mi? - Gelmez gelmesine lakin çaresiz kalınca...
Bildiğim doğru mu?
Ne diyeceksin?
Ben çobanım, Ali Haydar'ım.
Senin kulum, Hatice'nin kurbanı.
Var bildiğin gibi bir hükmet.
Boynum kıldan ince sen ise kılıçtan keskinsin.
Benden keskin töreler var.
Hükmün düşkünlük meydanında verilsin.
Ali Haydar.
Sürerler mi obadan?
Ayrılık ölüm müdür?
Ölüm.
Bizi öldüremezler.
- Ya kurban ederlerse. Gidelim Ali Haydar. - Töre var Hatice.
Kılıcın keskin yüzünde yürümek gerek.
Dileğin neyse Hak Meydanı'nda hak için söyle.
El hüzne açık başım, rızanızla obanızın beyiyim.
Sonra bir babayım, ehlim ırzımdır kızım şerefimdir.
Çobanımız Ali Haydar kızımıza gönül düşürmüş, saklı niyeti kara.
Elini elinde görmüşler, hüküm sizindir.
Altından geçen suyundan içen Hak tarafından nur olsun.
Şahit Şaban.
Bildiğin neyse Hak Meydanı'nda hak için söyle.
Çoban Ali'yi Hatice'nin peşinde gördüm kaç kere. En son bugün.
Sudan gelirken önüne çıkıp elini tuttuğunu gördüm. Bildiğim bu kadar.
Altından geçen suyundan içen Hak tarafından nur olsun.
Şahit Zehra.
Bildiğin neyse Hak Meydanı'nda hak için söyle.
Ali Haydar çobanımız Hatice'nin peşinde, rahat bırakmaz.
Ne zaman pınara göndersem, baş ucuna dikilir alıcı kuş gibi.
Dün üstlerine vardım, önüne geçmiş kolundan çeker.
Dileğin neyse Hak Meydanı'nda hak için söyle.
Ali Haydar'ım, çobanınızım.
Bu obanın bir canıyım. Ne niyetim karadır ne kalbim.
Bahtı karadır belki bir çobanım.
Bey kızına gönlüm düşmüş, elim eline değmemiştir.
Bir birine değen kalplerimiz olmuştur.
Suçumuz budur.
Boynumuz kıldan incedir.
Bu meydanda gerçek vardır, yalan yok.
Bu meydanda eğri bakan mervan´lara aman yok.
Hak kılıcı keskin olur.
Mümin kalbi incitme.
Erenler...
Canlar, sözüm var.
Şimdi ben de töre çiğnedim, varın cezamı verin.
Karardan sonra dönülmez bilirim onun için öne çıktım.
Canlarım, erenler, dostlar...
Gönül töre dinlemez bunu kim bilmez, çoban Ali ne etsin?
Gönlü bir bey kızına akmışsa elden ne gelir.
Bey kızı bir çoban sevmişse buna hüküm geçer mi?
Teklifim şu.
Bir şart koşalım, aşılmaz olsun. Bir fırsat verelim bu iki cana.
- Nasıl bir şart? - Hele şunu bir dinleyin.
Sürürsünü alalım elinden.
Sürüsü başkaları gütsün 3 gün 3 gece.
Su verilmesin 3 gün 3 gece.
Su yerine tuz verilsin 3 gün 3 gece.
Sonra davarı suya salalım...
Karşıda Ali, sürüye su içirtmeden aşırtsın pınarı.
Bunu kabul etmek bize düşmez. Hak bizim değil.
Bu şartı yerine getirirse...
Verdim gitti kızımı.
Getirmezse obadan sürülsün.
Ciğerlerine öyle tuz doldur ki 100 senede geçse kokmasın.
Ahmet Ağam nerede?
Yaylayı satın almak güç olacak ağam.
Malmüdürü razı geliyor lakin mutasarrıfın izni olmadan mümkünü yok der.
Koca dağı alıp ne yapacak diyor.
İznin olursa...
İznin olursa hanımına Şam'dan gelen top ipekliği göndereyim.
- Ya geçirirse. - Geçire bilemez, mümkünü yok.
Üç gün üç gece su yerine tuz. Davar kısmını bilmez değilsin.
Şimdi tez evvelden varıp Hatice'yi istetmeli.
Biz Hatice'yi ne için istedik bakalım? Bizim Başı Açıklardan kız aldığımız görülmüş mü?
- Düğün dernek... - Orası kolay.
Üç gün sonra borç kağıdıyla obasına dönecek nasıl olsa.
Davran Şaban, sen hazırlığını yap.
İmanına kadar tuz doldur ciğerlerine.
Al şunu.
Geçirirse imanına dinine, Yallah.
Benim kuzum kuzuların beyidir
Kara koyun yüreğimin yağıdır
Anın gideceği Yıldız Dağı'dır
Gel koyun meleme vazgel kuzundan
Al ye de gör. Bak sen bile dayanabilir misin?
Suyu içmeden geçebilir misin karşıya? Ali'ne varabilir misin?
Bu gelen Ali.
Bildin dedem.
- Olmaz bir şart koştun Ferhat. - Orasını Mevla’m bilir.
Aşılamaz şartın tek aşılabiliri bu.
Duyduk Can, duyduk. Lakin Kara koyun ne olsa hayvan.
- Biz nice insanlar gördük. - Biz de bildik.
- Hoş geldin Can. - Hoş bolduk Candede, Ferhat ağam. - Hoş geldin evlat.
- Nefesim yetmez diye korkuyorum. - Yetse.
Gayri Mevla’m bilir.
Buyur hoş geldin.
- Haberim olsaydı Fettah efendi. - Hoş bulduk.
Buyur, buyur otur.
Emine ayran getir, yanmıştır bu sıcakta.
Eee hayırdır inşallah, Fettah efendi.
Hayırdır, hayırdır Hüseyin ağa.
Bu sıcağı boş yere tepmedik evelallah.
Merakında haklısın.
Lakin bu gelişim mücerret hayır işidir Hüseyin ağa.
Allah'ın izniyle Hatice'yi oğlumuz Ahmet'e istemeye geldim.
- Yanlış anlamadım ya Fettah efendi. - Dosdoğru anladığın gibidir.
Biz onlara kız vermeyeli yıllar oldu bunu bilmeli değilsin.
Hadi verdik diyelim, onlar bizden kız almazlar.
Bunlar hep bildiğimiz şeyler hayır dediğimde bu işte.
Belki aradaki kırgınlık...
Kırgınlık değil bu sonra bu benim bileceğim iş değildir Fettah efendi.
- Obanın erenleri var. Bundan başka bir söz kestik. - Söz mü?
Şartlı bir söz kestik. Nasıl anlatayım?
Şu çoban Ali işiyse onu duyduk.
O şart nasıl olsa yerine gelmez demektir, aşılmaz bir şart.
- Bunun dışında bir şey varsa... - Yok.
- Öyleyse mesele yok demektir. - Hele bir düşünelim Fettah efendi.
Hele bir yarın geçsin.
Acelemiz yok, biz fikrimizi bildirelim peşinen dedik.
Başka bir olmazlığı yoksa işin.
- Hele bir düşünelim Fettah efendi. - Pekala.
- Hoş çakal. - Selametle. Abdi ağaya selam et.
Hatice.
Duydun mu Fettah efendinin ne dediğini?
Fettah geldi...
Abdi ağanın oğluna istemeye.
Babam...
Hele bir yarın geçsin dedi.
Kara koyun aşacak mı?
Ne kadar çok tuz verdiler?
Bende...
Bende su içmez oldum üç gün üç gecedir.
Sen...
Sen de mi susuz kaldın?
Aşmalı Kara koyun...
- Aşmazsa? - Aşacak.
Aşması gerek.
Hatice bacı, Hatice bacı...
Bir damla içmeden aştılar suyu.
İşte bu şerrin ta kendisi.
Kalıcı değiliz.
- Hayrola Fettah efendi? - Hayrı şerri bu Hüseyin ağa.
Teklifimin cevabını almaya geldim.
Olmadı bu böyle ayaküstü, hele şöyle in de bir dinlen.
Bir haberim daha var.
Yaylayı satın aldık, Allah'ın izniyle.
Mübarek olsun demek yok mu?
Abdi ağaya bir diyeceğin var mı?
Hüseyin ağa kızını verimkar değildir mi diyim?
Fettah efendi bu iş böyle konuşulmaz ki.
Bunu bana diyorsan boş. Karşında Abdi ağa var belle.
Baksana mühlet, aha şu kızanı bırakıyorum. Verimkar olursan ak bayrakla geri gönder.
Değilsen kara bayrakla gelsin. Gerisini siz düşünün.
Ağalarım, erenlerim...
Ağzı kara Abdi'nin isteğini hep duyduk.
Obamızın yaylağı, kışlağı onda. Malımızı ondan başka alıcı yok.
Obamızın canı elinde.
Düşkünler meydanında bana bir şart koydunuz, aşılmaz.
Mevla’m yardım etti, aştım.
Şimdi ben ne ederim?
Bana can veren siz...
Anam siz, babam sizsiniz.
Benim bir garip Ali Haydar'ım, obanızda çobanım.
Erenler, dostlarım, canlarım...
Ağalarım ben hakkımdan vazgeçiyorum.
Hükmü babası versin.
Muhammed koyunun aslını sordu,
Koyun dara geçip hoş zarı kıldı.
Kuzu kurban olmaz, ya niçin oldu?
Hatice’min gözyaşları çağladı.
Ölüp ölüp dirilmek buymuş meğer.
Aşılmaz bir şart aşmışız Hatice.
Yıldız Dağı'nı aşmışız.
Ölümü aşamaz mıyız?
Babam, babam ne düşünür şimdi?
Bir umudumuz var mı desem?
Bilmem... Bilemem...
Bu obaya bir kurban gerekmiş, o da ben mi olam?
Koyun der ki benim kuzum aldılar
Beni hasret ateşine saldılar
Cebrail Mikail bile geldiler
Oba erenleri belin bağladı
Olacak buymuş demek.
Hatice'yi kurban verdik.
Bu başlangıcı Can, olacağın başı bu.
Abdi'nin kalbinde ne var bi ben bilirim.
- Daha ne olsun? - Hele bekle, hele göre.
Ağalar sağ olun, var olun.
Zahmet edip hazırlık yapmışsınız lakin biz kalıcı değiliz.
Abdi ağamızın hepinize selamı var.
Sebebini söylemek caiz değildir, yemini var. ??? geçmez.
Düğün kasabada olacak hepimiz konuğumuzsunuz.
Geliniz getirin.
Kuzu kurban olmaz ya. Ne için oldu?
Atı getirin.
Zahmet olmasın atımız var.
Sağlıkla kalın.
Beni dinleyin canlar, beni dinleyin dostlar.
Öldük canlar, biz hepten ölmüşüz.
Bu mu obamızın şerefi, bu mu obamızın namusu?
Başı açık Hüseyin.
Beyimiz, ağamız...
Yazık erkekliğimize, yazık.
Ağzı kara Abdi'nin uşakları.
Yazıklar olsun size.
Çiğneyip geçti bizi, ne köpekliğimiz kaldı ne insanlığımız.
Yazık ettik kurbanımıza, Hatice'me vah.
Davranın yiğitler, kanınız mı kurudu? Varın geri getirin Hatice'mi.
- Ağam ruhsat ver. - Varın getirin.
Ali!
Subtitle created by ismuta 2014 @KG
twitter.com/ismutaa